Kutu kutu pense en az kaç kişiyle oynanır? Çocukluk sokaklarından bugüne uzanan bir oyun hikâyesi Ankara’da büyürken akşamüstlerinin ayrı bir anlamı vardı. Özellikle yaz aylarında apartmanların önünde, okul bahçelerinde ya da mahalle aralarında toplanan çocukların sesi gün batana kadar eksik olmazdı. Telefonların, tabletlerin ve çevrim içi oyunların hayatımıza bu kadar girmediği dönemlerde eğlencenin en basit hâli birkaç kişinin bir araya gelmesiyle başlardı. Kutu kutu pense de o oyunlardan biriydi. Bugün 25 yaşında biri olarak geçmişe dönüp baktığımda, bazı oyunların aslında sadece zaman geçirmek için oynanmadığını fark ediyorum. Kutu kutu pense; iletişim kurmayı, sırayı beklemeyi, ritme uyum sağlamayı ve birlikte hareket…
Yorum Bırak